Μετά από ένα χρόνο δοκιμής και λάθους (και μερικές ντροπιαστικές στιγμές μπροστά στην τάξη), να τι θα ήθελα να μου είχε πει κάποιος:
1. Το μέγεθος μετράει πραγματικά. Όχι, αλήθεια. Εάν η τάξη σας είναι μεγάλη, μια μικρή οθόνη σημαίνει ότι η πίσω σειρά δεν μπορεί να δει τίποτα. Αν είναι πολύ μεγάλο για ένα μικρό δωμάτιο... ε, φαίνεται απλά γελοίο. Μετρήστε τον χώρο σας πριν αγοράσετε οτιδήποτε.
2. Δεν είναι «θέστε το και ξεχάστε το». Αυτά τα πράγματα χρειάζονται ενημερώσεις, όπως και το τηλέφωνό σας. Μην αγνοείτε αυτά τα αναδυόμενα μηνύματα – συνήθως διορθώνουν κάτι σημαντικό.
3. Τα παιδιά θα το σπάσουν αν τους το αφήσεις. Αυτό το έμαθα με τον δύσκολο τρόπο. Θέστε βασικούς κανόνες: όχι τρύπημα με αιχμηρά αντικείμενα, δεν ακουμπάτε πάνω του, δεν πετάτε πράγματα πάνω του (ναι, αυτό συνέβη). Αντιμετωπίστε το σαν τον ακριβό εξοπλισμό που είναι.
4. Η εκπαίδευση δεν είναι προαιρετική. Εάν το σχολείο σας αγοράζει αυτά τα πράγματα αλλά δεν εκπαιδεύει δασκάλους, είναι σπατάλη χρημάτων. Ζητήστε την κατάλληλη εκπαίδευση. Απαίτησέ το αν πρέπει.
5. Δεν θα σε κάνει ως δια μαγείας καλύτερο δάσκαλο. Συγγνώμη που σκάω τη φούσκα, αλλά η τεχνολογία είναι απλώς ένα εργαλείο. Πρέπει ακόμα να προγραμματίσετε καλά μαθήματα. Η οθόνη απλώς βοηθά στην καλύτερη απόδοση τους.
Κατώτατη γραμμή: η τεχνολογία μπορεί να είναι καταπληκτική, αλλά μόνο εάν πραγματικά γνωρίζετε πώς να τη χρησιμοποιήσετε. Μην φοβάστε να ζητήσετε βοήθεια – όλοι μαθαίνουμε εδώ.